دولتشاه را كفران نعمت و بطر « 1 » دولت باعث و محرض آمد برآنكه دم استبداد و استقلال زند و ولايت بسيط و « 2 » عريض لكنهوتى « 3 » و كور « 4 » را فروگيرد ، مىپنداشت كه سرى كار سرسرى « 5 » است كه مثل كن ذنبا « 6 » و لا تكن رأسا فانّ « 7 » علل « 8 » الرّأس كثيرة به ياد نياورد « 9 » . پس رايت ظلم افراخت « 10 » و آتش فتنه افروخت و خطبه به نام خود كرد و خويشتن را نام سلطان نهاد و تيغ جفا از نيام ظلم بركشيد و اند « 11 » هزار كس را از معارف از براى استقامت ملك باطل خود « 12 » به ناحق بكشت . چون پادشاه كامگار و سايهء رحمت آفريدگار از براى اطفاى آن نائره عزيمت آن سمت « 13 » را تصميم فرمود « 14 » ، فرمان داد « 15 » تا حشم منصور « 16 » از اطراف « 17 » بر و بحر روى بدان طرف « 18 » نهادند « 19 » و به نفس مبارك خود در ظل چتر فيروزى و ضمان دولت و اقبال و بهروزى بدان طرف خراميد « 20 » و اعلام نصرت از آن ديار خافق شد « 21 » ، و آن بدبخت مخذول را « 22 » خذلان دامن او

--> ( 1 ) - مپ 2 و مج : نظر ( 2 ) - متن و مپ 2 - بسيط و ( 3 ) - متن : الكهونى ( 4 ) - مپ 2 - لكنوتى و كور ( 5 ) - متن : سرى ( 6 ) - متن و مپ 2 : و بنا ( 7 ) - مج - فان ( 8 ) - متن و مپ 2 : ملك ( 9 ) - متن و مپ 2 - به ياد نياورد ، مج : به ياد آورد ، تصحيح قياسى است ( 10 ) - مج : برافراخت ( 11 ) - مپ 2 : آنند ، مج : اندازه ( 12 ) - متن و مپ 2 + را ( 13 ) - متن : صمم ( 14 ) - مپ 2 : داد ( 15 ) - مپ 2 : فرمود ( 16 ) - متن + را ( 17 ) - متن و مج : طرف ( 18 ) - مج ، ديار ( 19 ) - متن : حركت فرمود ، مج : آوردند ( 20 ) - متن و مپ 2 - و به نفس مبارك . . . طرف خراميد ( 21 ) - مپ 2 - و اعلام نصرت . . . شد ( 22 ) - متن و مپ 2 : از